Mis prácticas en España

Een paar dagen voor vertrek kwam het gevoel van besef al erg dicht bij. Ik zou weer voor een half jaar vertrekken naar het buitenland, weer een tijd weg van mijn eigen land, mijn familie, vrienden, en gewoontes. Na een slechte ervaring in Frankrijk (Lille) voor mijn studie, kon ik deze periode toch achter me laten en de beslissing nemen om naar Spanje te gaan. Spanje is natuurlijk een heel ander land dan Frankrijk en ook de mensen zijn niet hetzelfde. Daar komt bij dat ik een hele grote passie heb voor talen en deze mijn eigen wil maken en daarom vind ik dat je dat het beste kunt leren in het land zelf. Het leek me weer een echte uitdaging om nu stage te gaan lopen bij een Spaans bedrijf. De naam van dit bedrijf is Sobre3Ruedas, wat letterlijk ‘Op 3 wielen' betekent. Ik zou komen te werken in een team van 7 mensen en dat leek me eigenlijk veel leuker dan wanneer ik zou werken in een grootschaliger bedrijf, omdat je nu meer persoonlijk contact hebt.

Maar voordat het zover was begon ik eerst met de voorbereidingen. Ik ging samen met mijn moeder eerst een koffer aanschaffen. De dagen erna heb ik heel wat producten en make-up ingeslagen, omdat ik graag dezelfde dingen wilde gebruiken in Spanje hihi. Nadat mijn CV was opgestuurd door mijn docent Spaans en ik bericht kreeg dat ik officieel was aangenomen, kon ik de tickets boeken. Ohh wat spannend vond ik dat, want dit zou mijn eerste keer vliegen zijn. Eigenlijk had ik samen met mijn vriend voor het eerst willen vliegen, omdat we beiden nog nooit gevlogen hadden. Maar aangezien deze mogelijkheid tot stage zich voordeed ging ik samen met mijn vader het vliegtuig in. Mijn oom zou mij wegbrengen naar Schiphol. Half 3 's nachts ging de wekker, alles was ingepakt en ik maakte me klaar voor de reis. Mijn vriend kwam 's nachts ook nog langs om mij uit te zwaaien. Eenmaal aangekomen op Schiphol verliep alles prima, het wees zich allemaal vanzelf. De vliegreis ging ook goed en we kwamen mooi op tijd aan. Ik ben geen fan van vliegen, want ik vond het opstijgen en dalen vreselijk. Dit komt misschien ook wel door mijn wagenziekte, want mijn evenwichtsorgaan is nog steeds niet volgroeid. (Jaja, het is wat) Toen we uit het vliegtuig waren, haalden ik en mijn vader onze bagage op en gingen we richting het stageadres van Linda, mijn huisgenootje voor de komende 5 maanden. Linda loopt stage bij de Kamer van Koophandel en ik ging eerst een bezoekje bij haar brengen om de sleutel van het appartement op te halen. Het appartement zat dichtbij het hotel waar mijn vader verbleef, het was slechts 10 minuutjes lopen. Toen ik aankwam bij het appartement was de eerste indruk gelijk al goed, want het zag er mooi netjes uit van de buitenkant. Ook de buurt zag er gezellig uit. Ik woon op de eerste verdieping in de straat Calle de Churruca. Het appartement heeft een mooie keuken met alles erop en eraan. Het bestek, de borden, een wasmachine, en een koelkast, het was er allemaal. Dat scheelde een hoop, want ik had naast mijn bagage met kleding geen ruimte meer gehad voor andere dingen. Mijn kamer is erg licht met een bureau, een bed, en wat kastjes. Prima naar mijn mening, vooral als ik het vergelijk met mijn kamer in Frankrijk, waar je nauwelijks je kont in kon keren. Ook de badkamer en woonkamer zagen er mooi uit. We hebben ook een tv met een dvd speler dus kunnen we vaak films kijken, gezellig!
De eerste avond ging ik samen uit eten met mijn vader. Mijn vader zou van maandag tot donderdag in Málaga blijven. Het was toch wel een fijn gevoel dat er iemand met mij meeging, maar de volgende keer ga ik mooi alleen

. De tweede dag ging ik er samen met mijn vader op uit om de stad te bekijken en alvast een buskaart aan te schaffen. Ik moest die dag namelijk even uitzoeken hoe ik de volgende dag bij mijn stage moest komen. Voor 40 euro kan je hier een buskaart kopen voor een hele maand en daar kan je gewoon onbeperkt gebruik van maken, dus dat is ideaal.

Wat wel weer jammer is is dat je deze kaart alleen voor Málaga kunt gebruiken en niet voor bijvoorbeeld een busreis naar Madrid, dat was natuurlijk wel heel mooi geweest. Toen mijn vader en ik eenmaal de juiste buslijn hadden gevonden richting Parque Technológico (waar het bedrijf zich bevindt) bleek het buiten de stad te zijn. Ik ben dagelijks ongeveer 25 minuten onderweg met de bus en om bij de bus te komen ongeveer 15 minuten. Ik begin om 10 uur 's ochtends tot 3 uur 's middags. De eerste indruk die ik had van het bedrijf was goed. Het was een groot strak gebouw met meerdere bedrijven onder één kap en ik zou de volgende dag op de eerste verdieping moeten zijn. Nu wist ik hoe ik bij mijn stage adres moest komen en was ik helemaal voorbereid voor mijn eerste werkdag.
's Avonds heb ik lekker gekookt met Linda en ging ik op tijd naar bed.
Toen was het alweer woensdag en ik ging op weg naar stage. Ik was er als één van de eersten, want het blijkt dat Spanjaarden pas een paar minuten voor werktijd aan komen zetten. De kennismaking was leuk en ik kreeg uitleg over wat mijn taken zouden zijn. Ik kreeg een bureau met een computer en ik kon beginnen met het vertalen van de website van Spaans naar Engels en daarna ook naar het Frans en Duits. Mijn stagebegeleidster is heel aardig en bracht mij gelijk op de hoogte van het feit dat ik de volgende dag naar Marbella zou gaan voor een ‘foro', een soort van beurs waar verschillende bedrijven aanwezig zijn om zichzelf te promoten en vervolgens te gaan netwerken. Het was die dag voor mij niet duidelijk wat precies mijn functie zou zijn. Ik had ernaar gevraagd maar ze gaven mij niet veel meer informatie, dus liet ik het maar gewoon over me heen komen. Nadat ik deze informatie had gekregen, vertrokken ze, omdat ze een cruise hadden. Ik had het hele kantoor voor mij alleen en begon met het vertalen van de website. Ook kreeg ik de verantwoordelijheid toegewezen voor het bewaren van de sleutel. Er werd mij verteld dat er maar 1 sleutel van het kantoor was en dat er geen nieuwe sleutels konden worden bijgemaakt, omdat je dan speciaal naar Barcelona toe moest. Dus ik moest hem goed bewaken.
De volgende dag moest ik al om 5 uur 's ochtends opstaan, omdat ik de trein van 07.10 moest nemen naar Torreblanca. Daar zou een collega (die ik nog niet had ontmoet) mij ophalen en samen zouden we dan naar Marbella rijden. De treinreis duurde ongeveer 45 minuten en toen ik aankwam stond er een man met een motor op mij te wachten. Dat zag er wel heel leuk uit:P En ik mocht bij hem achterop! Leuk leuk! Er waren allemaal steile hellingen en dalen en hij reed nogal hard dus dat was echt wel gaaf! Met de auto gingen we naar Marbella, maar de weg was voor mij eigenlijk te lang, in verband met mijn wagenziekte. Toen we bij de foro ‘Accesibilidad y Turismo' aankwamen moesten we ons eerst melden en vervolgens werden we begeleid naar een zaal. Daar zaten we een hele tijd te luisteren naar directeuren van Spaanse bedrijven en wij moesten dan daarop inspelen en kijken wat wij met ons bedrijf hun konden bieden. Na deze speeches gingen we naar een andere zaal waar de mogelijkheid bestond om te netwerken. We hadden kaartjes van het bedrijf bij ons die we dan gingen uitdelen, maar omdat dit pas mijn tweede stagedag was moest ik niet heel veel doen. Mijn collega deed het meeste werk, omdat hij ook precies weet wat het bedrijf te bieden heeft. Ik had van tevoren wel de informatie bestudeerd op de website, maar voor mij was het nog niet echt duideijk waar het bedrijf in gespecialiseerd was. Maar het was leuk om dit meegemaakt te hebben. Toen we hier klaar waren werd ik door mijn collega uitgenodigd om bij hem te eten. Hij was erg gastvrij en ging zelfs voor mij koken, het was geen lunch te noemen maar meer avondeten zoals de Spanjaarden gewend zijn. Hij maakte Pasta Carbonara klaar, erg lekker! Daarna had hij me weer afgezet bij het treinstation en nam ik de trein terug naar Málaga. Ik heb niet erg veel van de omgeving van Marbella gezien en daarom wil ik hier nog een keer heen om de mooie jachten en het centrum te bekijken. De weg ernaar toe was wel erg mooi.

Vrijdag was ik weer alleen op kantoor en ben ik verder gegaan met de website. Mijn stagebegeleidster belde mij nog op om te zeggen dat ze niet op kantoor zou zijn, omdat ze ziek was. Even later belde mijn collega Marceal waarmee ik samen naar Marbella was gegaan. Hij heeft het telkens over mijn naam, omdat het Spaans is en hij noemt mij ‘Little Star' haha. Hij vertelde mij over een uitje met een aantal werknemers. Ze zouden misschien gaan klimmen en nu had hij ook klimschoenen voor mij geregeld voor volgend weekend. Ik ben benieuwd hoe mij dat afgaat.
Vrijdagavond heb ik weer lekker samen met Linda gekookt en daarna hebben we Eat, Pray, Love gekeken. Lekker zo de eerste avond van ons weekend doorgebracht.
Zaterdag hebben we heerlijk uitgeslapen, want we waren allebei wel moe na zo'n week werken. We begonnen de zaterdagochtend met een lekker ontbijtje en daarna gingen we ons klaarmaken om de stad te verkennen. Toen we in het centrum waren kwam ik mijn collega van werk tegen en kregen we een gratis tour door de stad in een zogeheten Tricicoche, een fiets op drie wielen. Dat was erg leuk, want zo kwamen we wat meer te weten over de geschiedenis van de stad. Na een tijdje door de stad te hebben gelopen kwamen we bij het Alcazaba, een Moors paleis waar je een heel mooi uitzicht hebt over de stad. Hier hebben we dan ook aardig wat foto's gemaakt. Wel jammer dat beide onze fotocamera's het halverwege begaven hihi. We hebben een aardig stukje gelopen op het Alcazaba maar het was zeker de moeite waard. Het was prachtig om zo mooi uit te kunnen kijken over de stad. Hierna gingen we richting het strand Malagueta, waar nog steeds dat dure jacht ligt van de mede-eigenaar van Microsoft. (met een waarde van ongeveer 70 miljoen euro) Langs het strand zijn allemaal leuke strandtentjes waar je lekker Spaanse gerechten kunt eten. Het terras zat hier dan ook helemaal vol met mensen die een prachtig uitzicht hadden over de zee. Het was ook lekker warm weer, ongeveer 18 graden. (nu al!)
's Avonds gingen we de stad weer in, want er werd carnaval gevierd. We kwamen er al gauw achter dat de Spanjaarden dit feest op een heel andere manier vieren dan bij ons in Nederland. Er werd muziek gedraaid en er werden acts opgevoerd door draq queens. Ik vond dit wel leuk om mee te maken en de sfeer was goed. Wat me wel opviel was dat de Spanjaarden gewoon zitten te wachten op de volgende act en niet bewegen op de muziek die er tussentijds gedraaid werd. Ze staan gewoon stil en dat is denk ik wel een groot verschil met NL. Dus ik en Linda waren zowat de enige twee die echt los gingen, wel grappig eigenlijk. Op deze manier zie je goed de verschillen tussen de culturen. De avond eindigde met een prijsuitreiking voor de draq queen met de beste dansact. Zie de foto's op mijn facebook!
Toen was het alweer zondag, einde van de eerste week. Ik en Lin hebben lekker uitgeslapen en daarna zijn we wezen hardlopen langs het strand. Wat is dat toch heerlijk! Ik ben me er denk ik nog steeds niet helemaal van bewust hoe goed ik het hier heb. Prachtig om zo uit te kijken over de zee en het geruis van de golven te horen. Mijn collega kan ook surfen btw, het is z'n grootste passie, dus misschien als ik hem lief aankijk dat hij mij dat ook wel wil leren

haha!

Vanavond zijn we uitgenodigd bij de buren om een hapje te komen eten. Erg leuk! En daarna nog even skypen met me vriend en lekker slapen. Morgen weer aan de bak en ik ben benieuwd wat deze week me weer brengt.
Ik houd jullie op de hoogte, maar ik merk al wel dat een blog bijhouden veel tijd in beslag neemt, dus ik zal niet heel vaak wat posten, lo siento.

Veel iefs aan iedereen! En ik hoop dat jullie hebben genoten van mijn eerste verhaal!

Besos a todos! Xxx Estrellita